Concept: Nederlands
Ontwerp-titel:SHOAH
Europese Media Kunst Tentoonstelling voor Vrede en Verzoening
De in Keulen werkzame media kunstenaar Wilfried Agricola de Cologne realiseerde tussen 1993 en 1998 zijn kunstzinnige gedenkprojekt, getiteld: A Living Memorial – Memorial project against the Forgetting, Racism, Xenophobia and Antisemitism ; – “Een Levend Gedenk – Gedenk project tegen het Vergeten Racisme, Xenophobia en Antisemitisme” . – http://www.a-virtual-memorial.org/bubis/documentation.htm hetgeen onder bescherming staat van Ignatz Bubis, de laatste President van het Centrale Joodse Concilie van Duitsland, –> http://www.a-virtual-memorial.org/bubis/inmemoriam.htm – het projekt was tentoongesteld sinds 1995 in 43 tentoonstellings-installaties in Polen ( o.a. Auschwitz, Majdanek, Krakow), de Tsechische Rebubliek (Terezin) en Duitsland (o.a. Berlijn, Hamburg, Keulen, Hannover, Leipzig).
Nadat Agricola de Cologne in 2000 had besloten om zich uitsluitend met zijn artistieke werk op nieuwe media te concentreren, vervolgde hij het herdenkings-concept, onder andere met zijn Internet media kunst project, getiteld „A Virtual Memorial – Memorial Project against The Forgetting and for Humanity”, „Een Virtueel Gedenk-Gedenk Projekt tegen De Vergetelijkheid en voor Menselijkheid”, www.a-virtual-memorial.org – als een doorlopend project tot vandaag de dag. Zoals maar weinig andere kunstenaars, praktiseert Agricola de Cologne het herdenkings-idee als een basismotivatie om hedendaagse kunst te creëren door het gebruik van nieuwe media , waarbij het aspect van videokunst een persoonlijke relevantie heeft in zijn werk als kunstenaar, als ook als curator op het terrein van media-kunst.
Het tentoonstellingsproject
–>historische context
De val van de Berlijnse Muur (1989) was een tijdperk-vormende gebeurtenis in vele opzichten. Alle experts zijn het er over eens dat, zonder de val, de Holocaust en haar geschiedenis, de genocide op Europese Joden, maar ook op Sinti en Roma en andere mensen vervolgd door de Nazi’s, zouden zijn vergeten, soms omdat de laatste overlevenden zouden zijn overleden, en authentieke herinnering door tastbare en waarneembare documenten zouden zijn overlevert. De gevallen muur in Berlijn veranderde de situatie in het tegenovergestelde, omdat de herinneringskampen in Oost-Duitsland en Europa toegankelijk werden voor veel bezoekers, waardoor een algemene sensibilisatie werd veroorzaakt voor dit particuliere deel van de Europese geschiedenis, en veroorzaakte verder in sequentie een overdenking in West-Europa wel zo dat de aspecten van de Nazi geschiedenis en hun misdaden werden gecatapult in een breed publiekelijk bewustzijn. ( zie: Herdenking voor de Europese Joden in Berlijn)
De nieuwe vrijheid van reizen tussen de Europese landen heeft het effect dat tegenwoordig alle geïnteresseerde mensen de mogelijkheid hebben om alle horror-plaatsen als Dachau, Terezin of Auschwitz te bezoeken en met hun handen en zintuigen waarnemen wat de industriële vernietiging van mensen mag betekenen, zelfs als dit elk menselijk voorstellingsvermogen te boven gaat. Nu zijn de kansen zo goed, dat de perceptie van de Nazi-geschiedenis kan worden overgebracht van de ene generatie op de andere, een geschiedenis die niet alleen een lokaal Duits fenomeen representeert, maar een fundamenteel deel van de Europese geschiedenis , sinds alle Europese landen zijn betrokken bij het lijden onder de Fascistische ideologie. Dit representeert de historische benadering van het video-kunst project.
–>concept
In tegenstelling tot de statische analoge media als schilderen of tekenen, is het medium van bewegende beelden meer voorbestemd voor een multi-dimensionaal artistieke representatie, en is op deze wijze ook veel beter innerlijke en uitwendige processen te representeren, daarbij representeert video de expressie en taal van de hedendaagse jonge generaties.
De tentoonstelling is gefocust op (digitale) video-kunst, maar kan in een later stadium optioneel uitgebreid worden met andere vormen van digitale kunst, als multimedia of installaties, waardoor verschillende media worden toegevoegd.
Het is de opzet van het concept om kunstenaars op te nemen en te presenteren van de naoorlogse generatie (van na Wereldoorlog II tot op vandaag de dag) die video en nieuwe media gebruiken, speciaal de jongste generatie, die nu studeert aan de kunstacademies, m.a.w. professionele kunstenaars uitnodigen, als ook post-academies en via hen studenten van over geheel de wereld,
speciaal uit Israël, USA en de Europese landen.
Vragen komen op als – hoe kunstenaars die geen ervaring hebben met Nazi-vervolging of de vernietiging van de Joden omgaan met de historische wetenschap terwijl de afstand van tijd en ruimte continu aan het groeien is, welke relevantie heeft het voor hen persoonlijk, de samenleving of land waar zij wonen of voor hun geschiedenis, of hoe deze geschiedenis van incidenten van horror zijn gerelateerd aan hedendaagse contexten- geschiedenis te begrijpen is de basis voor gedifferentieerd zien en denken.
Maar ook vragen als – wat zijn de artistieke gereedschappen voor representatie om persoonlijke perceptie in kunst te transformeren.
M.a.w., het te realiseren tentoonstellings-project heeft niet als doel om met een volgende falende poging de Holocaust te visualiseren , deze keer door gebruik van nieuwe media, maar eerder te onderzoeken hoe de verschillende generaties tot op de dag van vandaag de historische context van de Holocaust tegemoet treden, de genocide als gereedschap van staats-terreur en onmenselijkheid de menselijke geest verwoesten, niet in het algemeen, natuurlijk, maar zoals de term “SHOAH” al aanduidt, gerelateerd aan de vernietiging van Joden en de problemen van hun gecompliceerde overleven en geschiedenis tot nu toe.
Het is de bedoeling om alleen maar video-werken op te nemen, gecreëerd en geproduceerd na 1989, m.a.w. die werken die onder de invloed staan van de revolutionaire politieke, culturele en sociale veranderingen na de val van de muur en de snelle technologische ontwikkeling die plaats vond in dezelfde tijd als een historisch toeval die de digitalisatie van de media als ook in de hedendaagse kunst veroorzaakten, en/of werken die speciaal voor de gelegenheid worden geproduceerd voor het tentoonstellings project.
Als een tentoonstelling van hedendaagse kunst, is het bedoeld voor een reflecterend publiek met
een open geest, bereidt om een discussie uit te diepen en te intensiveren met het onderwerp, als ook met de kunstwerken d.m.v. aansluitende events als lezingen, workshops, etc.
De tentoonstellingsruimte zal variëren van traditionele kunstruimten als musea of galeries tot authentieke plaatsen als herinnerings-kampen of industriële lokaties, met de intentie de betekenis van de ruimten te veranderen tijdens de tentoonstellingsperiode.
De tentoonstelling is beraamd om te worden geopend in Duitsland – Berlijn of Keulen, een voorlopige datum zou in de herfst van 2010 of later in 2011 kunnen zijn, om daarna door Europese landen te touren, en daarbuiten.
Het project zal gerealiseerd worden door het aspect van “netwerken” als een nieuwe vorm van internationale samenwerking in het raamwerk van de structuren van [NewMediaArtProjectNetwork]||: cologne, het experimentele platvorm voor kunst en nieuwe media, waarbij haar oprichter en directeur, Wilfried Agricola de Cologne, de positie heeft van ontwikkelen, curateren, organiseren en coördineren.
De tentoonstelling zal worden gefinancierd en gerealiseerd door publieke en private fondsen op nationaal en Europees niveau.
