Koncept: Srbski
Radni naziv: SHOAH
–>Uvod
Medijski umetnik iz Kelna, Wilfried Agricola de Cologne, u periodu od 1993. do 1998. godine, osnovao je umetnički memorijalni projekat pod naslovom: Memorijal koji živi – Memorijalni projekat protiv Zaborava, Rasizma, Ksenofobije i Antisemitizma.
http://www.a-virtual-memorial.org/bubis/documentation.htm
Projekat stoji pod pokroviteljstvom Ignatza Bubisa, tadašnjeg predsednika Centralnog jevrejskog veća Nemačke
http://www.a-virtual-memorial.org/bubis/inmemoriam.htm
izlagan u formi instalacije od 1995. godine na 43 izložbe u Poljskoj (Aušvic, Majdanek, Krakov), Češkoj (Terezin) i Nemačkoj (Berlin, Hamburg, Keln, Hanover, Lajpcig).
Agricola de Cologne je 2000. godine odlučio da se u svom umetničkom radu fokusira isključivo na nove medije, i da nastavi da se bavi konceptom sećanja. Taj koncept se proteže i na njegov Internet projekat pod naslovom: „Virtuelni memorijal – Memorijalni projekat protiv Zaborava i za Čovečanstvo“ www.a-virtual-memorial.org – i taj projekat traje i danas. Nema mnogo umjetnika koji, poput Agricole de Cologne, koriste ideju sećanja kao temeljnu motivaciju za stvaranje savremene novomedijske umetnosti, čime izražavanje kroz video umjetnost dobija posebno značenje kako u njegovom umjetničkom radu tako i u njegovoj novomedijskoj kustoskoj delatnosti .
Izložbeni projekat
–> istorijski kontekst
Pad Berlinskog zida (1989.) je bio događaj koji je, po mnogo čemu, obeležio epohu. Svi eksperti se slažu da bi, bez pada zida, Holokaust i njegova istorija, genocid nad evropskim Jevrejima, ali isto tako i nad Sintima, Romima i ostalim ljudima progonjenim od strane nacista, bio zaboravljen. U mnogim slučajevima, poslednji preživjeli su već umrli, a autentično sećanje, kroz dostupne i razumljive dokumente bilo bi otežano jer bi se vremenom izgubili. Pad zida u Berlinu je potpuno promenio situaciju zato što su memorijalni logori u Istočnoj Nemačkoj i Evropi postali dostupni mnogim posetiocima. To je uzrokovalo opštu senzibilnost za taj specifični deo evropske istorije. Nadalje, uzokovalo je ponovno zapadnoevropsko promišljanje tako da su aspekti nacističke istorije, kao i njihovi zločini bili katapultirani u široku javnu svest ( →vidi Memorijal za evropske Jevreje u Berlinu). Nova sloboda putovanja unutar evropskih zemalja danas deluje tako da svi koji su zainteresovani mogu posetiti mesta užasa kao što su Dahau, Terezin ili Aušvic. Na takvim mestima, oni mogu osetiti svim svojim čulima kako izgleda industrija istrebljenja ljudskih bića, čak iako to prevazilazi okvire ljudske mašte. Sad postoje velike šanse da se doživljaj nacističke istorije prenosi iz generacije u generaciju, istorije koja ne predstavlja samo lokalni nemački fenomen, nego i temeljni deo evropske istorije od trenutka od kada su sve evropske zemlje patile od posledica fašističke ideologije. To predstavlja istorijski pristup ovom video-umetničkom projektu.
–>koncept
Za razliku od statičnih analognih medija kao što su slika ili crtež, medij pokretnih slika je predestiniran za multidimenzionalno umetničko predstavljanje, i na taj način se unutrašnji i spoljašnji procesi bolje izražavaju . Treba dodati da video predstavlja izraz i jezik savremenih mladih generacija.
Izložbeni projekat je fokusiran na (digitalnu) video umetnost, ali se u kasnijoj fazi može proširiti i na druge forme digitalne umjetnosti kao što su multimedija ili instalacija, sjedinjujući različite medije.
Osnovna ideja je uključivanje i prezentovanje umetnika iz posleratnih generacija (nakon Drugog svetskog rata do danas) koristeći video i nove medije, posebno uključujući najmlađu generaciju koja upravo pohađa nastavu na umjeničkim školama, zatim profesionalne umetnike, kao i studente umetničkih akademija širom svijeta, pogotovo iz Izraela, SAD-a i evropskih država.
Otvaraju se mnoga pitanja – kako se umetnici, koji nisu doživjeli nacistički progon ili istrebljenje Jevreja, nose sa istorijskim činjenicama dok prostorna i vremenska distanca stalno raste? Kakav lični značaj ima društvo ili nacija kojima pripadaju, kao i istorija te nacije? Kako je ta istorija incidenata i užasa povezana sa savremenim kontekstima – ukoliko shvatamo istoriju kao bazu različitih gledišta i mišljenja?
Postoje i pitanja druge vrste: kakva su to umetnička oruđa reprezentacije, namenjena transformisanju ličnih opažanja u umetnost?
Dakle, nije namera ovog projekta da započne još jedan neuspešni pokušaj vizuelizacije Holokausta, koristeći nove medije ovog puta , nego ima za cilj da istraži na koji način se različite generacije do danas suočavaju sa istorijskim kontekstom Holokausta, genocida kao oruđa državnog terora i nehumanšću neshvatljivom za ljudski um? To naziv „SHOAH“ već ukazuje, i odnosi se na istrebljenje Jevreja i probleme vezane za njihovo komplikovano preživljavanje i istoriju do današnjih dana.
Planirano je da se uvrste isključivo video radovi, kreirani i producirani nakon 1989. godine – radovi koji su pod uticajem revolucionarnih političkih, kulturnih i društvenih promena koje su se dogodile nakon pada zida i ubrzanog tehnološkog napretka koji se istovremeno dešava poput istorijske koincidencije i koji uzrokuje digitalizaciju medija u savremenoj umetnosti i/ili u radovima stvorenima isključivo za ovaj projekat.
Ova izložba savremene umetnosti upućena je publici otvorenog uma, sklonoj promišljanju i refleksiji, i koja je spremna da produbi i intezivira diskusiju na ovu temu kao i temu umjetničkih dela i popratnih događaja poput predavanja, radionica itd.
Izložbeni prostor može varirati od tradicionalnih mesta za prezentaciju umetnosti poput muzeja ili galerija do autentičnih mesta kao što su memorijalni centri i industrijski tereni, u nameri promene značenja određenog prostora tokom trajanja izložbe.
Planirano je da izložba započne u Nemačkoj – u Berlinu ili Kelnu, provizorno vreme održavanja izložbe može biti jesen 2010. ili kasnije – 2011. godine, a potom da putuje kroz evropske države i šire.
Projekat će biti realizovan kroz tzv. „networking“ kao novu formu međunarodne saradnje, a u okviru strukture [NewMediaArtProject] //: cologne, eksperimentalne platforme za umetnost i nove medije čiji utemeljitelj i direktor Wilfried Agricola de Cologne i koji razvija, vrši kustosku praksu, organizuje i koordinira čitav projekat.
Izložba će biti finansirana i realizovana uz pomoć javnih i privatnih sredstava na nacionalnom i evropskom nivou.
(Prevod: Bojana Romić)
–> linkovi
A Virtual Memorial – memorial project environments
[NewMediaArtProjectNetwork]:||cologne
